Alien in Love 1 ผู้หญิงที่กูคุยเอ็มทุกวันนี่มึงหรอ ไอ้สาด Chapter 10 My Bicycle (จักรยานสีชมพู คันนั้นแหละ ของเค้าเอง)
posted on 15 Apr 2009 20:38 by aliens in Part1[Fiction] Alien in Love : Romeo& Romeo (ผู้หญิงที่กูคุยเอ็มทุกวันนี่มึงหรอ ไอ้สาดดดดด)
Chapter 10 My Bicycle (จักรยานสีชมพู คันนั้นแหละ ของเค้าเอง)
โดย จีรัง ยั่งยืน
“ตื่นๆๆ”
“ตื่นเถอะลุง เดี๋ยวสายนะ”
“ลุงๆๆ”
“ตื่นได้แล้วนะ” แกล้งหลับดีกว่า
“นอนขี้เซาจังเลย” ก็กูเพลียนี่หว่า
“ถ้ายังไม่ตื่นอีก เค้าจะแกล้งนะ” มึงจะแกล้งอะไรกูได้ฮะ
“ฟ๊อดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” เสียงมันหอมแก้มผม
แค่นี้นี่นะ โธ่ กูกลัวตายแหละ
“ตื่นเถอะ ไม่งั้นเอาจริงแล้วนะ”
เอาจริงเลยหรอว่ะ เอาดิ
“อุ้ย ตุงเชียว” ผมใส่บ๊อกเซอร์ตัวเดียวนอน
ลองพยายามหรี่ตามองว่ามันจะทำอะไร
ไอ้เล้งมันเอานิ้วเขี่ยๆ ที่ลุงน้อย(มึงเริ่มก่อนอีกแล้วนะโว้ย)
ยังไม่พอมันเริ่มง้างลุงน้อยลงไปแล้วแกล้งปล่อยให้มันดีดตัวขึ้นมา
“ฮิๆๆ” เล่นของกูเป็นตุ๊กตาล้มลุกเลยนะมึง
“จะตื่นมั้ยฮะ ลุง” ก็ตื่นอยู่นี่ไง
“ไม่ตื่นใช่มั้ย” มันง้างใหญ่เลยที่นี้
ง้างไปง้างมา จน…
“อุ้ย” ลุงน้อยรอดรูบ๊อกเซอร์ออกมาดูโลก
ได้เรื่องแล้วไงมึง
ผมยังคงหรี่ตาแอบดูมัน
“จะใช้ท่าไม้ตายแล้วนะ” มันกระซิบกับลุงน้อย หน้ามันอยู่ใกล้มาก
มันค่อยๆ แลบลิ้นออกมา แล้วเอาลิ้นตวัดเลียที่หัวลุงน้อย
“ไอ้สาดเล้ง” ผมรีบสะดุ้งตัวลุกขึ้นมา
“ตื่นแล้วหรอ”
“เออดิว่ะ” ไอ้สาดกูเสียวป๊าบเลย
“มึงจะปลุกกู หรือมึงจะปล้ำกูกันแน่ว่ะ” สงสัยทั้งสองอย่าง 555
ไอ้เล้ง หัวเราะชอบใจของมันอยู่คนเดียว
ผมมานั่งดูดบุหรี่ พลางตั้งสติไปด้วย
ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมอยากตื่นก็ตื่น อยากนอนก็นอน
ไปเรียนทันมั้ง สายมั้ง สบายๆ
ไม่เคยมีใครมาสนใจ
แต่เช้าวันนี้ กลับรู้สึกแปลกๆ
บางสิ่งบางอย่าง เริ่มคืบคลานเข้ามาในหัวใจของผม
“ลืมอะไรหรือเปล่าอ่ะ”
“เออกูรู้แล้ว” จะมีอะไรอีก กูก็ต้องทำหน้าที่เป็นพ่อมึงไง
ไอ้เล้งถอดชุดนอนของมันเสร็จ ก็เดินเข้าห้องน้ำไป
“ร่าเริงจังนะมึง” ผมก็แก้ผ้า แล้วเข้าห้องน้ำตามมันไป
“มึงอย่าสะดีดสะดิ่งให้มันมากนักซิว่ะ”
“อาบน้ำให้เราทุกวันเลยนะ”
“อย่าพูดมากนะ กลัวไปสายไม่ใช่หรอ”
“เอ้า เสร็จแล้วมึงไปแต่งตัวไป”
กูก็อยากทำให้มึงทุกวันนะโว้ย
หน้าลิฟท์
ผมกดเรียกลิฟท์ให้ขึ้นมาสายตาก็พันเหลือบไปเห็นกระเป๋าที่ไอ้เล้งสะพายไปเรียน
อยากจะหัวเราะให้ท้องแข็งจริงๆ
“นี่มึงเป็นสมาชิกมิกกี้ คลับหรอว่ะ”
มันหันมามองแบบยิ้ม แล้วก็เดินเข้าลิฟท์ไปก่อน
“แม่เค้าซื้อให้ล่ะ ชอบหรอ เราให้ยืมไม่ได้หรอกนะ”
“กูไม่ได้จะยืม” มึงนี่นะ
ระหว่างที่ประตูลิฟท์กำลังจะปิด
“รอหนูด้วยค่าาาาาาาาาาาาา”
ผมรีบกดเปิดประตูทันทีแล้วบุคคลที่ไม่น่าร่วมลิฟท์ที่สุดก็โผล่มา
“ขอบคุณค่ะ” Gozzip Girls No.1 หันมาพูดกับผม
“นี่มึงเร็วๆ หน่อยซิว่ะ เขารออยู่” กูไม่รอได้ไหมล่ะ
“อีห่า ไม่ช่วยกูถือเลยนะมึง” No.2 โผล่มา
“อุ๊ยยยยยย” สงสัยตกใจกู
“อะไรของมึง รีบๆเข้ามา” คนในลิฟท์บ่น
“อุ๊ยยยยยย” No.1 หันมาตกใจอีกคน(มารยาทไปไหนหมดเนี่ยยายสองคนนี้)
“เชิญครับ” ผมเขยิบเพื่อให้ยายคนหน้าลิฟท์เข้ามา
“ขอบคุณค่ะ แฮ่ๆ”
“อ่าวนี้แก ไปยืนคั่นกลางเขาสองคนได้ยังไง ไม่มีมารยาทเลยนะ”อยากจะบอกว่ามึงนั่นแหละ อีสาดด
“ไม่เป็นไรครับ แปปเดี๋ยวเอง ผมทนได้”
“แหม แปปเดี๋ยวมันก็ขาดใจได้นะค่ะ” อยากถีบแม่งทั้งคู่กูประชดโว้ยยยยยยยยยยย
“แผลหายยังหรอจ๊ะ” เออดีไปคุยกับไอ้เล้งนู่น
“แกก็ถามอะไรแปลกๆ ไม่ได้มียาวิเศษนะ วันเดียวจะหาย”ไอ้เล้งยืนยิ้มอย่างเดียว
“แกนั่นแหละไม่รู้เรื่อง เค้าคงมีแหละยาวิเศษอ่ะ”เริ่มแล้วอีคู่นี้
“ยาวิเศษอะไรของมึง” กูอยากจะบ้าตาย
“ก็ยาใจไง ไม่เคยใช้ล่ะซิ” มึงคิดได้นะ
“บ้าหรอ จะเคยใช้ได้ไง คนเค้ายังโสดนี่” โสดต่อไปนะ
“อุ้ยๆๆๆๆๆๆ”
“อะไรอีกล่ะมึงนี่”
“ลืมกดลิฟท์”
ไอ้สาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
หน้าตึก
ขอกูอย่าไปเจอพวกมึงที่มหาลัยอีกเลย สาธุ
ผมมองดูยายสองคนนั้นเดินลงนรกไป เอ้ย เดินไปไกลๆ
ให้มันไปไกลๆ ก่อน น่ากลัวจริงๆ
รู้สึกเหมือนมีเจ้ากรรมนายเวรมาดึงแขน พอหันไป ใช่จริงๆ
“อะไรมึง มาดึงกูทำไม”
“เค้าเอารถมา”
“จริงอ่ะ มึงขับรถเป็นด้วยหรอ”
“อื้อๆ”
“เออดี กูจะได้ไม่ต้องเสียตังส์ค่าวิน”
แล้วมันก็ถอยรถมันออกมา
ไอ้สาดดดดดดดดด คิดว่ารถยนตร์ จักรยาน
ขี่จักรยานไปมหาลัยนี่นะ คนเดียวเลย
อื้อฮือ เพิ่งสังเกต
“จักรยานคิตตี้นี่นะ สีชมพูอีก กูเดินไปดีกว่า”
“ไม่เมื่อยหรอ”
“กูทนได้” เพื่อภาพลักษณ์ของไอ้ลุง
“กลัวหรอ” ไอ้เล้งทำหน้าเจ้าเล่ห์
กูรู้ว่ามึงจะใช้มุขเดิม ไม่ได้ผลหรอก
ผมทำสีหน้าแบบเฉยชาสุดๆ
เปลี่ยนวิธีเหอะมึง
มันมองหน้าแบบรู้ทันผม
“นะ ขี่จักรยานไปกันนะ สนุกดีออก” อ้อนเป็นด้วยนะมึง
“ถ้ามึงเป็นผู้หญิงก็ว่าไปอย่าง โว้ย”
“ตามใจ ลุงแล้วกัน” เฮ้ย มาไม้ไหนเนี่ย
มันตั้งท่าจะไปคนเดียว
“เออไปก็ไป”
เป็นแบบนี้ได้ไงว่ะ นี่กูเริ่มสนใจความรู้สึกมึงแล้วหรอว่ะ
“งั้นก็ขึ้นมาซิ”
“เออรู้แล้ว” เหลือบไปเห็นว่ามือมันเจ็บอยู่
เฮ้อ จะไปห่วงอะไรมันนักหนาว่ะ
“มาๆ กูขี่เอง”
“มึงไม่ต้องมากอดเอวกูก็ได้”
“เค้ากลัวตกนี่”
“นะ ขอกอดหน่อยนะ”
ผมละเบื่อมันจริงๆ เลย
edit @ 1 May 2009 16:25:04 by Alien in Love นิยาย Boy 's Love