[Fiction] Alien in Love : Romeo& Romeo (ผู้หญิงที่กูคุยเอ็มทุกวันนี่มึงหรอ  ไอ้สาดดดดด)

Chapter 9 My Game (ไอ้เล้งเล่นเกมส์…กันมั้ย)(ติดเรทนะ)

โดย จีรัง ยั่งยืน

 

  “แข็งปั๊งเลยอ่ะลุง” ก็เพราะใครล่ะ ไอ้สาดดดดด

 

ไวมาก ความรู้สึกไวมากๆ

ผมเอื้อมไปจับ เล้งน้อยมั้ง

ลองบีบๆ เล่นดู (จับของกูดีนัก)

มันพองตัวขึ้นมามั้ง (เริ่มรู้สึกแปลกๆ)

 

ลองค่อยๆ ชักของมันดูหน่อย

เล้งน้อย เริ่มโกรธผมแล้ว

ผมกับมันจ้องหน้ากัน

รู้สึกซ่านไปทั้งร่าง (เอาว่ะเป็นไงเป็นกัน…ต้องลอง)

 

“ไอ้เล้ง เล่นเกมส์กับกูมั้ย”

 

“เกมส์อะไรหรอ” ถามมาได้ ตอนนี้ สภาพแบบนี้กูกับมึงจะเล่นเกมส์อะไรได้

 

 

 

“แล้วมึงจะเล่นมั้ยล่ะ”

 

“เล่นๆ เค้าเล่นด้วย”

 

“งั้นทำตามกู” มันรีบพยักหน้ารับ (ที่อย่างนี้นะฟังกูเชียวไอ้สาดดดดดดดด)

 

ผมเริ่มปฏิบัติการนักล่าฝันทันที (อยากโว้ย)

 

ด้วยการจับของมันชักเบาๆ ให้แข็งเต็มที่

 

“กูทำยังไงมึงก็ทำตามกูนะ”

“อื้อ” มันไม่รอช้า เริ่มชักของผมเบาๆ มั้ง (เสียวดีจัง)

 

“ถ้าใครทำให้ไอนั่น มีน้ำพุ่งออกมาได้ คนนั้นชนะ”มันทำถ้าจะถามอะไร

 

“มึงทำๆ ไปเถอะ ไม่ต้องถามมาก จะเล่นมั้ย” หน้ามันยังคงสงสัยอยู่

 

ผมเอามือละเลงหัวเล้งน้อยเล่นดู ให้มันหายสงสัย

 

“อุ้ยๆๆ” ไอ้สาดเสียวอ่ะดิมึง สงสัยไม่เคยโดน

 

“อุ้ยๆๆๆ” มันทำผมมั้ง มันต้องอย่างงี้ดิว่ะ

 

ผมเลยเริ่มชักเร็วขึ้นอีก มันก็เร็วตาม

 

ไอ้เล้งหายใจถี่ขึ้น เช่นเดียวกับผม

 

ผมจับของมันให้แน่นขึ้น แล้วพยายามเน้นให้โดนหัวเล้งน้อย

 

“อุ้ยๆๆๆๆ” ผมร้องออกมา มันเน้นแบบที่ผมเน้น

 

ผมเริ่มจะไม่ไหวแล้วตอนนี้ มันเอาผมอยู่มือเลยให้ตายเถอะ

 

“จูบกูหน่อย” มันทำหน้าเหวอๆ

 

“เร็วดิว่ะ จูบกู” ผมทำหน้าของร้องมัน

 

มันยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ

 

“อย่าหยุดทำดิว่ะ” เรามองตากันซักแปป

 

แล้วผมก็ค่อยๆ หลับตาลง เป็นสัญญาณให้มันรู้

 

แล้วเราก็แลกลิ้นกันอย่างเมามัน ดูดดื่ม

 

ในขณะที่มันก็ชักให้ผมอย่างเร็ว

 

ส่วนผมในตอนนี้ ไม่มีแรงจะทำให้มันแล้ว

 

ปล่อยให้มันควบคุมเกมส์อยู่คนเดียว

 

แล้วสุดท้ายผมก็ปล่อยบางอย่างออกมา อย่างทะลักทลาย

 

“ลุงแพ้แล้ว” ผมลืมตาขึ้น หน้าแม่งทะเล้นได้อีก

 

ผมจับมันให้หันหลังให้ผมแล้วกอดมันจากด้านหลัง

 

“กูแพ้แล้วหรอ” มึงอยากแพ้แบบกูมั้งเปล่าล่ะ

 

เริิ่มไซร้ซอกคอมัน ในขณะเดียวกันก็ชักให้มันไปด้วย

 

มันหายใจถี่ ผมยิ่งได้ใจ

 

“ลุงมันรู้สึกแปลกๆ อ่ะ” ไอ้สาดมึงกำลังแตกไง

 

“โอ้ยๆๆ อุ้ยๆๆ” ไอ้เล้ง เกร็งจนตัวงอ พุ่งปี๊ด

 

 

ห้องนอน

 

ไอ้เล้งนั่งคุยกับเบเบ้จังอยู่

 

มึงทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ไงว่ะ

 

“เบเบ้ นอนไม่หลับหรอ แปลกที่เน๊อะ”

 

“เออ วันนี้ พี่ลุงสอนเล่นเกมส์อะไรแปลกๆ ด้วยแหละ” เอาแล้วไง

 

“เบเบ้อยากเล่นมั้งหรอ”

 

“ไม่ได้หรอก เบเบ้ไม่มีจุ๊กกะจุ๊บอ่ะ” มึงเรียกได้น่ารักมาก

 

“ไอ้เล้ง มึงห้ามเอาไปบอกใครรู้ไหม”

 

“เรื่องที่ลุงแพ้อ่ะหรอ” กูว่าแล้วมึงต้องแบ๊ว

 

“ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในห้องน้ำอ่ะ”

 

“ว้า พรุ่งนี้ว่าจะเอาไปเล่าให้ลูลู่ฟังซะหน่อย”

 

“เข้าใจมั้ยว่ะ”

 

“ทำไมห้ามเล่าอ่ะ” ยังไม่จบ

 

“มันเป็นความลับ โอเคม่ะ”

 

“ความลับหรอ” มึงทำท่าตื่นเต้นได้อีก (เข้าทาง)

 

“ความลับระดับชาติเลยนะโว้ย”

 

“โฮ่ ระดับชาติเลยหรอ”

 

“เออ ดิว่ะ”

 

“ยังไงหรอ เล่ามาดิ” ไอ้สาดดด มึงนี่นะ

 

“มันเป็นเกมส์ใช่มั้ย”

 

“อื้อๆ”

 

“ประเทศเราอ่ะเป็นคนคิดขึ้นมา แล้วจะเอาไปจดลิขสิทธิ์

ถ้ามึงเอาไปเล่านะ แล้วประเทศอื่นรู้เข้า

เขาก็จะแอบเอาไปจดลิขสิทธิ์ มึงเข้าใจไหม”

 

“ระดับชาติจริงๆ ด้วย” มันทำหน้าครุ่นคิด (มึงจะคิดอะไรมากว่ะ)

 

“แล้วจะเอาไปแข่งโอลิมปิคป่ะ” ไอ้สาดดดด มึงคิดไปไกลใหญ่แล้ว

 

“อีกหน่อยล่ะมั้ง”

 

“อีกหน่อยนี่ถึงปีป่ะ”

 

“ก็อาจจะซัก 5 ปี”

 

“โฮ้ 5 ปีเลยหรอ นานจัง”

 

“ทำไมว่ะ มึงจะอะไรนักหนา”

 

“เค้าจะได้สมัครแข่งไง” โฮ่ ไอ้สาดฟุ้งซ่านใหญ่แล้ว

 

“มึงเข้าใจมั้ยว่าอย่าบอกใคร”

 

“ไม่เข้าใจ” ที่กูพูดไปนี่ ไอ้สาดดดดดดดด

 

“ไม่บอกใครก็ได้ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน” เล่นแง่กับกูแล้ว

 

“มึงว่ามา” ดูดิจะมาไม้ไหน

 

“ขอมานอนอีกได้เปล่าอ่ะ” มึงร้ายมาก

 

“ได้”

 

“จริงหรอ”

 

“แต่แค่อาทิตย์เดียวนะโว้ย”

 

“เดือนนึงไม่ได้หรอ” มากไปแล้ว

 

“กูให้สองอาทิตย์ จะเอาไม่เอา”

 

“เค้าเอา” ร้ายกาจจริงๆ มึง

 

แล้วเราก็เข้านอนกัน

ท่ามกลางความมืด

 

“แล้วเกมส์นี่มันชื่อเกมส์อะไรหรอ” ยังไม่จบ

 

“จุ๊กกรู๊” บอกมันไปส่งๆ  เดี๋ยวแม่งไม่เลิก

 

“พรุ่งนี้มาซ้อมแข่งจุ๊กกรู๊กันนะ ลุง” ไอ้สาดดดดดเห็นเป็นเรื่องตลก

 

“เพื่อเค้าจะได้ไปแข่งโอลิมปิค” เอาก่อนเลยมึง

 

ความเงียบเข้าครอบงำจิตใจผมอยู่ซักแปป ผมก็…

 

“ไอ้เล้ง หลับยังว่ะ”

 

“ทำไมหรอ”เสียงแบ๊วได้อีก

 

“หายเจ็บยังว่ะ”

 

“จุ๊กกะจุ๊บอ่ะหรอ”

 

“นิ้วมึงอ่ะ

 

“ยังเลยอ่ะ ปวดมากเลยด้วยเนี่ย” ขนาดนั้น ไอ้สาด

 

“กูขอโทดจริงๆนะ” พูดเบาที่สุดในชีวิต

 

“อะไรนะ”

 

“ขอโทด”

 

“อะไรนะ”

 

“ไอ้สาด กูนอนแล้ว”

 

แล้วคืนนั้นมันก็เนียนมานอนกอดผม

สงสารมัน ก็ปล่อยเลยตามเลย

แต่ไม่ได้อุ่นใจอย่างงี้มานานแล้ว

แปลกดีเน๊อะ

 

edit @ 1 May 2009 16:24:44 by Alien in Love นิยาย Boy 's Love

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet