Alien in Love นิยายเกย์

[Fiction] Alien in Love : Romeo& Romeo (ผู้หญิงที่กูคุยเอ็มทุกวันนี่มึงหรอ  ไอ้สาดดดดด)

Chapter 27 Fight 4U(แผนปล้นใจมึงกลับมา)

โดย จีรัง ยั่งยืน

 บ้านฟูลเฮ้าส์

“แล้วทำไมกูจะต้องแต่งตัวแบบนี้ด้วยว่ะ โคตรเรียบร้อยเลย”เสื้อเชิ้ต กางเกงสแล็ค รองเท้าหนัง

“มึงอย่าถามมากนักเลยว่ะ อีลู่มันยังยอมแต่งแบบนั้นเลยโคตรแมนอ่ะ” อีเพลง

จริงของแม่ง อีลู่ทุกทีมันก็จะแต่งแรดๆ ของมัน แต่วันนี้ โฮ่ลูลู่นิวลุค

ไม่ใช่แค่อีลู่นะครับ พวกแก๊งชะนีก็กลายร่างเป็นกุลสตรีไทยกันหมดเลยหน้าก็แต่งกันแบบบางๆ

“มึงมีอะไรที่ไม่ได้บอกกูมั้ยเนี่ย”

“เออ เดี๋ยวมึงไปถึงบ้านมัน มึงก็รู้เองนั่นแหละ” อีเพลง

กูเริ่มกลัวแล้วนะเนี่ย อะไรกันนะที่รอกูอยู่

อะไรที่ทำให้พวกแม่งเตรียมการกันขนาดนี้ มันต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ

แล้วผมก็เปลี่ยนองค์ทรงเครื่องแถมยังถูกอีเพลงจับหวีผมแล้วมัดผมอีก

ดูแล้วไม่ใช่กูเลย เอาตัวกูคืนมานะ

“แปลกๆ ว่ะ”

“อย่าบ่น มึงดูกู ไม่ได้ใส่มาเป็นชาติแล้วเนี่ยเสื้อผู้ชายอ่ะ” อีลู่

“กูว่ามึงแต่งอย่างนี้ก็ดีออก เพื่อนรักกูกลับมาแล้ว”

“เงียบปากไปเลยมึง อีเพลงแล้วกางเกงที่มันรัดเป้าอีลุง น้อยๆกว่านี้ไม่มีหรอว่ะ เห็นแล้วอยาก” อีลู่

“ก็มึงดูพวกแม่งแต่ละคน ไอ้เชี้ยแมนก็มีแต่ยีนส์ไอ้แบ้งก็แนวเกิน หามาได้ก็บุญแล้วเนี่ย” อีเพลง

“เฮ้ย ของกูมันใหญ่โว้ย ใส่ตัวไหนก็ตุงหมดแหละ”

“จ้า พ่ออนาคอนด้า” อีลู่

ด้านพวกผู้ชายไม่ต้องพูดถึง ส่วนใหญ่พวกมันก็ผมสั้นๆ กันถูกจับหวีจับทาเจลใส่ผมบ้าง

เชื่อมั้ยครับ วันสอบยังแต่งตัวทำผม ไม่เรียบร้อยขนาดนี้เลย

ไอ้ไปค์ก็ไม่ต้องพูดถึง ไอ้นี่มันผิดระเบียบอยู่อย่างเดียวก็หัวสีทองของแม่ง

“แล้วทำไม ทีไอ้ไปค์ยังหัวทองไปได้เลยว่ะ”

“ไอ้เชี้ยเนี่ย ก็แม่งเคยไปมาแล้ว มันโดนไปแล้ว” อีลู่

“มึงอย่าลีลาเมก้าแดนซ์ให้มันมาก เดี๋ยวก็เสียแผนกันพอดี”  อีรัตน์

“ใช่ งานนี้ทุ่มทุนเยอะนะโว้ย เพื่อมึงเนี่ย” อีกวาง

“ครับ คุณเพื่อน ผมจะทำตัวน่ารัก อยู่ในโอวาทนะครับ”

“อ่ะ พวกมึงรีบปั๊มบุหรี่กันเลย ก่อนจะไม่มีโอกาสได้ดูด” อีลู่

แล้วพวกแม่งก็ปั๊มกันแบบว่าพรุ่งนี้บุหรี่จะขาดตลาดยังไงยังงั้น

“พร้อมมั้ยพวกเรา” อีลู่

“พร้อมมมมมมมมมมมมมมม” เดอะแก๊งค์ประสานเสียงกัน ยกเว้น…

“อีลุง มึงจะยืนเหม่อ เชี้ยไรเนี่ย” อีรัตน์ก็กูคิดถึงมันหน่อยไม่ได้เลยหรือไงวะ

“เอาใหม่ดีกว่า เสียฤกษ์หมด” อีเพลง

“พร้อมมั้ยพวกเรา” อีลู่

“พร้อมมมมมมมมมมม” ไอ้สาดทำอย่างกับหรีดพร้อม

เริ่มแล้วกับแผนปฏิบัติการ ที่พวกแม่งตั้งชื่อกันว่า แผนปล้นใจบุกบ้านฟ้าแสงดาว ชิงตัวคุณหนู คืนให้ไอ้ถ่อย

ชื่อนั้นจริงๆ ครับ เห็นแม่งบอกว่ากว่าจะตั้งชื่อกันได้เถียงกันแล้วเถียงกันอีก ไม่มีใครยอมใครเหมือนตอนตั้งชื่อบ้านนั่นแหละครับ

ก็เลยเอาของแต่ละคนมารวมกัน จนมันยาวแบบนั้นแหละครับแต่กูสองคนกลายเป็นคุณหนูกับไอ้ถ่อยไปแต่เมื่อไหร่วะเนี่ย

“ไอ้โม ไอ้พีช มึงไปเอารถที่เราคุยกันไว้มาอ่ะนี่เอาเงินค่ากองออกไปก่อน อย่าลืมชุดด้วยนะโว้ย” อีลู่สั่ง

“ต้องใช้เงินกองด้วยหรอว่ะมึง” รถอะไรของพวกมึง

“เออ มึงอย่าลืมเอามาคืนกองด้วยล่ะ” อีกวางในฐานะผู้รักษาเงินกองของพวกเรารีบบอกผม (ไอ้สาด ไม่ยอมถามกูสักคำ)

“มึงไม่ต้องกังวลหรอกโว้ย คุ้ม แน่นอน” ไอ้แมน(กูต้องขายเสื้ออีกกี่ตัวเนี่ย เฮ้อ)

“ที่เหลือลุย สไปค์มานั่งกับเค้านะตัวเอง” อีลู่

“ลูลู่ ไม่บอก สไปค์ก็ต้องไปนั่งด้วยอยู่แล้วล่ะครับ” ไอ้ไปค์

“สไปค์อ่ะ รัดติ้วก็อยากนั่งกับสไปค์เหมือนกันนะ” อีรัตน์

“อีกข้างของไปค์ก็ว่างนะ มาดิ” ไอ้ไปค์

“มึงไปนั่งเบาะหน้าเลย อีห่าตัวใหญ่ยังอยากนั่งรวมอีก” อีลู่

“ขอนิดขอหน่อยไม่ได้เลยนะ” อีรัตน์

“โอ๋ รัดติ้ว มานั่งข้างหน้ากับพี่ม่ะอย่าเบียดเบียนคนอื่นเข้าเลยนะ” ไอ้แมนเน้นเสียงตรง เบียดเบียน

“ไอ้เชี้ยแมน เดี๋ยวเอานมฟาดหน้าเลย เป็นคนขับก็อยู่ส่วนคนขับ”อีรัตน์

สรุปว่าเอารถไปสามคัน อีกวางกับอีเพลง ไปรถไอ้แบ้งซึ่งโหลดต่ำติดนรกมากจึงนั่งได้แค่นั้น

ส่วนไอ้โมกับไอ้พีชก็ไปทำธุระอะไรสักอย่างเรื่องรถ

เพิ่งสังเกตุไอ้แมนว่า วันนี้มันแขวนพระเครื่องมาด้วยกลัวเชี้ยอะไรของมันว่ะ

ทุกทีไม่เห็นจะกลัวอะไร

แล้วพวกเราก็เริ่มออกเดินทางกัน บ้านมันอยู่แถวดอนเมือง เห็นไอ้ไปค์บอกว่าเป็นหมู่บ้านจัดสรรไฮโซ

แหม ไอ้สาดบ้านมึงก็ออกจะดี ทำไม่ชอบมานอนห้องกูจังว่ะ

ความรักนี่มันไม่เข้าใครออกใครจริงๆ เลยนะนี่ 555

ระหว่างทาง อีลู่ก็ยังคง…

“สไปค์จ๋า เขยิบมาทางเราอีกหน่อยก็ได้นะจะไปเบียดอีลุงมันทำไมล่ะ” อีลู่ (ไอ้ไปค์มันนั่งตรงกลางครับ)

“ก็สไปค์กลัวลูลู่นั่งไม่สบายอ่ะครับ” ไอ้ไปค์

“แหมคนเคยๆ กันอยู่ เบียดกว่านี้ก็เคยมาแล้วไม่ใช่หรอทำเป็นลืม” อีลู่ แล้วไอ้ไปค์มันก็เขยิบเข้าไปชิดอีลู่แบบสุดตัว

“เฮ้อ ไอ้แมน เบียดกูหน่อยซิ เบียดกูให้กูขี้แตกไปเลย เร็ว”อีรัตน์ล้อเลียน

“กูเบียดมึง จนอย่างอื่นแตกได้ป่าวว่ะ” ไอ้แมน

“ล่องนมกูป่าวล่ะ หรือจะเอาล่องตูด” อีรัตน์

“เอาล่องหูแล้วกัน” ไอ้แมน

“สไปค์อ่ะ ดูพวกมันซิ ล้อเลียนความรักของเราสองคนอ่ะ” อีลู่

“เค้าคงอิจฉาเราน่ะ อย่าคิดมากไปเลยนะครับ” ไอ้ไปค์ (แรงได้ใจ)

“โฮ้ ไอ้ไปค์ มึงนี่ก็เล่นกับมันจังเลยนะ เดี๋ยวมันคิดจริงแล้วมึงจะหนาว”ไอ้แมน

“นี่ลูลู่ คิดกับสไปค์เล่นๆ หรอเนี่ย” ไอ้ไปค์

“อย่าไปฟังไอ้แมนมันนะตัวเอง มันทนไม่ได้เวลาเห็นใครรักกัน”อีลู่

“กูทนไม่ได้เวลาเห็นสิงโตมันจะตะครุบเหยื่อโว้ย” ไอ้แมน

“ฮุ้ย ตัวเองมันว่าตัวเองเป็นสิงโตใจร้ายแหละ” อีลู่ (ได้ข่าวว่าหมายถึงมึง)

“ถ้างั้น ราชสีห์ผู้หิวโหยจะกินกวางน้อยน่ารักแล้วนะ ฮ่าๆๆ”ไอ้ไปค์ รีบหันไปเล่นกับอีลู่

“ท่านราชสีห์ผู้ล่อเหลา ได้โปรดกลืนกินกวางน้อยตัวนี่ทั้งตัวและหัวใจเลยนะค่ะ” อีลู่

“อีลุง มึงมานั่งข้างหน้ากับกูดีกว่ามะ เดี๋ยวเลือดคาวพวกมันจะสาดกระเซ็นเข้าปากมึง”อีรัตน์

สนุกสนานกันไปพอหอมปากหอมคอ พอใกล้จะถึงบ้านไอ้เล้ง

“อีลุง กูมีอะไรจะบอกมึง” อีลู่

“อะไรว่ะ”

แล้วแม่งก็บอกเรื่องที่ไอ้พีชกับไอ้โมไปจัดการให้ผม

“เฮ้ยมึง สุดยอดเลยว่ะ คิดได้ไงว่ะ”

“กูไม่ได้คิดหรอก ไอ้ไปค์มันเป็นคนเสนอ” อีลู่

“กูบอกแล้วว่าคุ้ม เชื่อกูยัง ไอ้เล้งดีใจตายห่าแน่นอน” ไอ้แมน

“ไม่หายโกรธให้รู้ไป คอยดูดิ ถ้าเป็นกูนะ เจอแบบนี้กูให้มึงเอากูเลย” อีรัตน์

“ขอบใจมึงมากน่ะ” หันไปบอกไอ้ไปค์มัน

มันยิ้มให้ผม แต่แววตามันนั้นกับทำเอาผมใจหาย

แล้วมันก็ทำกลบเกลื่อนไปเล่นสิงโตกินกวางกับอีลู่ต่อ

สักพักก็ถึงบ้านไอ้เล้ง

“เฮ้ยๆ แมนหลังนี่โว้ย เลยแล้ว ถอยกลับหน่อย”ไอ้ไปค์รีบเตือนไอ้แมน

“ก็มึงมัวแต่จะกลืนกินกันนะ ไม่คอยบอกทางเลย” ด่ามันซะหน่อย

มันหันมามองแบบงอนๆ ไอ้สาด น่ารักตายแล้ว

แล้วก็ลงรถกันไป บ้านแม่งถึงจะไม่ได้ใหญ่โตแบบในละคร

แต่ก็จัดว่ามีฐานะทีเดียว เห็นแล้วก็เริ่มแหยงๆ

“เฮ้ย กลับกันเถอะว่ะ”

“ไอ้เชี้ยนี่ มึงจะกลัวอะไรนักหนาว่ะ” ไอ้แมน

“พวกมึงไม่ต้องไปสนใจ ลากแม่งตามมา” อีลู่

แล้วอีลู่ก็เดินไปกดกริ่ง แล้วน้ายามก็โผล่หน้าออกมา

“มาหาใครครับ อ้าว คุณไปค์ มาหาคุณหนูหรอครับ” น้ายาม

“ครับ น้า เปิดประตูให้ผมหน่อยซิครับ” ไอ้ไปค์

“แล้วนั่น เพื่อนๆ คุณหนูหมดเลยหรอครับ” น้ายาม

“ครับ เพื่อนที่มหาลัย” ไอ้ไปค์

“แต่ คุณปู่สั่งไว้ว่า ช่วงนี้ถ้าใครมาหาคุณหนูให้ไปตามท่านมาก่อนนะครับ รอแปปนึงนะครับ” น้ายาม

แล้วก็รีบวิ่งไปเลย

“โฮ้ เป็นอย่างที่สไปค์บอกเลยเน๊อะ” อีกวาง

“ตอนแรกที่มึงเล่ากูก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อนะเนี่ย” ไอ้แมน

“ปู่หวิน แกเป็นทหารเก่านะ ก็แบบนี้แหละยิ่งไอ้เล้งมันแบบว่านะ ตอนนี้” ไอ้ไปค์พูดแล้วก็เหล่มองผม

“ไงลุง น้าซีดเลยหรอว่ะ” ไอ้แบ้งแซวผม

อีลู่มันหันมายิ้มให้ผม แบบคราวที่แล้วเลยกู

จำได้ขึ้นใจเลย  ลุงของอีลู่หมายถึงพี่ของแม่อีลู่มันนะครับ

ลุงมันก็เป็นทหาร แล้วตอนนั้นอีลู่ปิดเทอมต้องไปอยู่กับลุงมันแล้วแม่งเฉือกลากผมไปด้วย

คิดแล้วยังสยองไม่หาย แต่เป็นไงก็เป็นกันว่ะ มาถึงขนาดนี้แล้วสู้เพื่อมึงโว้ย ไอ้เล้ง

สักพักน้ายามวิ่งกลับมา

“เชิญเข้ามาเลยครับ” น้ายามเปิดประตูให้เข้าไปพอเข้ามากันหมดแกก็รีบปิดประตูทันที

แล้วทันใดนั้น ก็มีเสียง…

ปั้ง ปั้ง ปั้ง !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ว้ายๆๆ เสียงสาวๆ และไม่สาว

เฮ้ยๆๆ เสียงหนุ่มๆ

“ไหนว่ะ ไอ้หมาตัวไหน ที่มันแกล้งหลานกู” หันไปดูเจ้าของเสียงที่ตะโกนมา

เยสสสสเข้ มาพร้อมปืนยาวเบื้อยเลย เยี่ยวจะแตกแล้วกู

กูไปก่อนแล้ว ไม่อยู่แล้ว

“ไอ้สาดลุง มึงไม่ต้องหนีเลย” ไอ้แมนพูดพร้อมกับดึงผมเอาไว้ไอ้แบ้งรีบเข้ามาช่วยล็อคผมเอ้าไว้ด้วย

“กูว่าไอ้หมานั่น น่าจะหมายถึงกูนะ กูยังไม่อยากตายโว้ย”

“กลัวเชี้ยไร มาถึงนี่แล้ว” อีรัตน์

“เฮ้ย อีรัตน์เยี่ยวแตกแล้วมึง” อีเพลง

“เยี่ยวอะไรล่ะ อีห่า เขาเรียกเหงื่อแห่งความกลัวโว้ย” อีรัตน์อีสาดกลัวจนฉี่แตกเลยนะมึง ยังดี กูนี่กลัวจนจะขี้แตกแล้ว

“ทั้งหมด จัดระเบียบแถว” ปู่หวิน (กูมาทำอะไรที่นี่ว่ะ)

แล้วพวกแม่งแต่ละคนก็เหมือนเตรียมตัวมาอย่างดี ไม่บอกกูสักกะคำ

ทิ้งกูยืนเอ๋อ อยู่คนเดียวเลย

“แล้วเอ็ง จะยืนเซ่ออยู่ทำไมว่ะ” ปู่หวิน(คงหมายถึงกูใช่มั้ยเนี่ย)

“ไอ้ลุง มานี่ดิ” ไอ้ไปค์หันมาเรียกผมที่ยังยืนงงอยู่

ผมเลยรีบไปยืนตรงข้างๆ มัน

ส่วนปู่แกก็เดินสำรวจพวกผมทีละคน

“เตรียมตัวกันมาอย่างดีเลยนะมันไม่เรียบร้อยจนผิดสังเกตุไปหน่อยหรอว่ะ” ปู่หวิน

“มาบ้านคนอื่นเขา ก็ต้องแต่งตัวให้สุภาพเป็นการให้เกียรติครับผม” ไอ้แบ้ง (ไม่หายนะมึงนิสัยอยากพูดก็พูดไม่ดูเวลาของมึงเนี่ย)

ปู่หวินชงัก เดินไปที่ไอ้แบ้ง

“นี่เอ็งต่อล้อต่อเถียงกับข้าใช่ไหม” ปู่หวิน

แกจ้องหน้าไอ้แบ้งเขม็ง (เอาแล้วไงมึง ไอ้ห่า)

“แต่เอ็งพูดใช้ได้ มาบ้านข้า ก็ให้เกียรติข้าแต่ยกกันมาเยอะขนาดนี้ จะมาหาเรื่องข้าหรือไง” ปู่หวินพูดจบ

แกยกปืนขึ้นมา อีแก๊งชะนีก็กรี๊ดวี๊ดว้ายกันใหญ่

“เปล่า…เปล่านะปู่ พวกผมมาหาเล้งกันครับ” ไอ้ไปค์

“ข้าว่ามันคงไม่ใช่การมาหาที่ธรรมดาแน่ แต่ก็เอาเถอะไหนแนะนำตัวซิ” ปู่หวินเดินไปทางไอ้แมน

ที่อยู่ริมสุดตรงข้ามกับผม

“เอ็งก่อน” ปู่หวิน บอกไอ้แมน

“ชื่อแมนครับผม”

“เอ็งใส่พระอะไรอยู่” ปู่หวินสะดุดกับสร้อยที่คอไอ้แมน

แกก็เอื้อมไปจับพระไอ้แมนดู แม่งใส่มารอบคอเลย

“อื้อ พระดีนะเนี่ย” ปู่หวินพูดจบก็เดินต่อ

“ชื่อแบ้งครับ”

“ข้าจะจำไว้ ไอ้แบ้งใช่ไหม” ปู่หวิน

“หนูชื่อรัตน์ค่ะ”

“ลดความอ้วนหน่อยล่ะ ไม่งั้นก็มาวิ่งกับข้าตอนเช้าๆ ก็ได้”ปู่หวิน

“มาทำอย่างอื่นกับปู่ไม่ได้หรอค่ะ” อีรัตน์ (ช่างกล้า)

“เออ ข้าชอบ ฉอเลาะเก่งจริง มาบ่อยๆนะ ข้ามันขี้เหงา” ปู่หวิน(สงสัยแกจะชอบคนตรงๆ นะเนี่ย)

“หนูชื่อเพลงค่ะ”

“ชื่อเพราะดีนะเอ็งเนี่ย” ปู่หวิน

“ชื่อเต็มว่าเพลงผีบอกนะค่ะ” อีเพลง (เล่นตัวเองซะงั้น)

“มาด้วยกันซะกับหนูรัตน์เลยแล้วกันนะ” ปู่หวิน

“หนูชื่อกวางค่ะ”

“หน้าตาจิ้มลิ้ม น่ารักดี มีแฟนยังล่ะ” ปู่หวิน

“ยังค่ะ คนที่หนูชอบเขาไปชอบคนอื่น” อีกวาง(ไม่บอกให้หมดเลยล่ะ ชีวิตมึงน่ะ)

“คนสวยก็อกหักเป็นนะเนี่ย ไม่ต้องกลัวหนุ่มๆไม่ชอบก็มาหาคนแก่ๆ ได้” ปู่หวิน (เริ่มหัวงูซะแล้ว)

“หนูชื่อลู…อุ้ย…ผมชื่อลู่ครับ” ไม่ทันแล้วล่ะอีลู่

“อะไรของเอ็งจะหนูหรือจะผม เป็นตุ๊ดหรือไง”ปู่หวินจ้องหน้าอีลู่แบบสงสัย

“เปล่าครับ ไม่ได้เป็นครับ” อีลู่เก๊กแมนสุดชีวิต

“แน่ใจนะ” ปู่หวินยังคงไม่เชื่อ

“แน่ใจครับ ผมเกลียดตุ๊ดที่สุดเลยครับ” อีลู่(ตอแหลได้โล่ห์เลยมึง ตุ๊ดกำลังเอาตัวรอด)

“ทำไมเอ็งถึงเกลียดตุ๊ดล่ะ” ปู่หวิน

อีลู่อึ้งไปห้าวินาที เอาแล้วไงมึง ตายแน่มึง

“ตุ๊ดมันโกงเงินผมไปครับ” อีลู่ (กูอยากจะขำออกมาเป็นภาษาตุ๊ดแถไปจนได้)

“ก็สมควรเกลียดอยู่ ว่าแต่กี่บาท” ปู่หวิน

ปู่หวินแกไม่ยอมเลิกรา อีลู่เอ้ย พลาดๆ

“จำไม่ได้แล้วครับ” อีลู่

“จำไม่ได้ แต่ก็ยังเกลียดอยู่ ตลกสิ้นดี” ปู่หวิน

แล้วก็เดินไปหยุดอยู่ที่ไอ้ไปค์

“สไปค์ ครับ”

“เอ็งนึกว่าข้าเป็นคนแก่ประเภทไหน ข้าจำเอ็งได้ไม่เหมือนเอ็งหรอก” ปู่หวินงอนๆ ไอ้ไปค์ (เปลี่ยนอารมณ์เร็ว ดีแท้)

“ผมก็จำปู่ได้ขึ้นใจเหมือนกันครับ” ไอ้ไปค์

“เอ็งจำข้าได้ขึ้นใจงั้นหรอว่ะ” ปู่หวิน

แกเหมือนนึกถึงอะไรสักอย่าง

“ข้าคิดว่าเอ็งลืม คนแก่ใกล้ตายคนนี้แล้วซะอีก” ปู่หวิน

ผมหันไปมองหน้าไอ้ไปค์ ที่ดูเศร้าๆ นิดนึง

“เอ็งโกรธกับหัวดำ แล้วมาพาลอะไรกับหัวขาวว่ะ” ปู่หวิน

สองคนนี้คุยเรื่องอะไรกัน ไม่เห็นจะรู้เรื่อง

“ผมไม่เคยโกรธปู่ครับ” ไอ้ไปค์

“นานแค่ไหนแล้วที่เอ็งไม่เหยียบมาบ้านข้าตั้งแต่เจ้านุมันไปเมืองนอก เอ็งก็ไม่โผล่หัวมาเลย

 จะปล่อยให้ข้าเหงาตายอยู่บ้านใช่ไหม” ปู่หวิน

“ผมขอโทษครับ” ไอ้ไปค์

“ทำซะ ข้าไม่ต้องการคำขอโทษ” ปู่หวิน

แล้วก็เดินมาหยุดที่ข้างหน้าผม เอาแล้วกูใจดีสู้เสือโว้ย ไหนๆ ก็บุกถ้ำเสือมาชิงตัวหลานแล้ว