Alien in Love นิยายเกย์

[Fiction] Alien in Love : Romeo& Romeo (ผู้หญิงที่กูคุยเอ็มทุกวันนี่มึงหรอ  ไอ้สาดดดดด)

Chapter 30 Turn to You  (หายโกรธแล้วหรอว่ะ จริงนะ)

โดย จีรัง ยั่งยืน

“กู…ขอ…โทษ...นะ”

สิ้นเสียงพูดของผม เสียงโฮ่ฮิ้ว วี๊ดวิ้ว ปรบมือ ก็ดังขึ้น

เขินจังเลย ไปดีกว่า ต้องไปติดตามผลซะหน่อย

“ไหนว่าไม่กล้าไงว่ะมึง”ไอ้แมน

“ความรักทำให้คนเปลี่ยนไปจริงๆ เลยว่ะ” ไอ้แบ้ง

“แหม โรแมนติคจังเลยนะ คู่นี้” อีกวาง

“กวาง ชอบหรอเดี๋ยวโม ร้องไห้ฟังมั้งเอามั้ย” ไอ้โม

“มึงนี่นะ ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวกูให้ไอ้พีชร้องให้ดีกว่า” อีกวางไอ้โมหน้าจ๋อยไปเลย

“ข้าว่า มันก็ยังงั้น ยังงั้นแหละ เจ้าเล้งคงไม่ใจอ่อนง่ายๆหรอก จริงมั้ยหลานปู่” ปู่หวิน

“บ้าหรอปู่ ลุงทำให้ขนาดนี้ เค้าไม่หายโกรธก็บ้าแล้วล่ะเน๊อะลุง” ไอ้เล้ง

“หายโกรธแล้วหรอว่ะ จริงนะ” สำเร็จแล้วถ้าไม่ติดว่าคนอยู่เยอะนะ มึงโดนกูแน่ ไอ้สาด

“จริงๆ หายตั้งแต่ตอนเล่นเกมส์แล้วล่ะ”ไอ้เล้งกระซิบที่ข้างหูผม

“อีลุง มึงมีเรื่องอะไรจะบอกไอ้เล้งมันอีกไม่ใช่หรอว่ะ”อีรัตน์

“เรื่องอะไรของมึงว่ะ”

“บอกฉิ บอกฉิ ลุง” ไอ้เล้ง ตื่นเต้นได้อีกมึง

“ก็เรื่องนั้นไง ที่มึงจะเซอร์ไพร์มันอ่ะ” อีลู่

“เออ ถ้ามึงอายไม่อยากบอกเดี๋ยวกูบอกให้เองก็ได้” อีรัตน์

นี่พวกมึงมาไม้ไหนกันอีกเนี่ย

“ไอ้เล้ง มึงจำได้ป่าวว่ะ ว่ามึงต้องเล่นละครเวทีอ่ะ” อีรัตน์

“เค้าจำได้” ไอ้เล้ง

“เออพวกกูเปลี่ยนเรื่องแล้วนะ มึงต้องไปเป็นอีจูเลียต” อีลู่

“หรอ อือๆ ได้” ไอ้เล้ง (รู้ป่าวเนี่ยมึงว่าอีจูเลียตนี่คือใคร)

“ส่วน คนที่รับปากว่าจะมาเล่นเป็นโรมิโอ ก็คือ…” อีรัตน์

มองมาทำไม่ที่กูกันว่ะ ไอ้สาด

อย่าบอกนะว่า…

“อีลุงนั่นเอง” อีรัตน์

กูไม่เชื่อ กูว่าแล้วพวกมึงมีอะไรแปลกๆ กัน

ไอ้สาดวางแผนซ้อนแผนกันไว้นี่เอง

“หรอลุง จริงหรอ จะมาเล่นละครกับเค้าหรอ” ไอ้เล้ง

มึงอย่าทำท่าดีใจขนาดนั้นดิว่ะ

“จะมาเป็นพระเอกของเค้าจริงหรอ ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเลย” ไอ้เล้ง

“อ้าวไง ล่ะมึง ไอ้โรมิโอ บอกน้องจูเลียตเค้าไปซิว่ะ” ไอ้แมน

“พ่อพระเอกจ๋า นางเอกเค้ารอฟังอยู่นะ” อีรัตน์

“กูว่าเดี๋ยวได้มีฉากพ่อแง่แม่งอนอีกแน่เลยคราวนี้” อีเพลงอีสาดอย่าพูดแบบนี้ดิว่ะ กูเพิ่งง้อแม่งสำเร็จนะโว้ย

งานเข้าแล้วไงทีนี้ เอาว่ะก็แค่เล่นละคร ท่องไว้แค่เล่นละคร

เพื่อไอ้เล้ง สู้เพื่อแม่ง ไอ้ลุงสู้ตายโว้ย

“เออ ดีใจป่าวว่ะ”

แต่ไม่บอกก็รู้ว่ามึงรู้สึกยังไง หน้าบานขนาดนั้น

แต่ทันใดนั้น ก็มีเสียง…

“โอ้ย กูจะอ้วกแตกหว่ะ ทำไมวันนี้ ไอ้พวกวิปริตมันเยอะจังว่ะ”เสียงผู้ชายตะโกนมาจากไหนไม่รู้

“จริงด้วยนะ ตุ๊ดเต็มร้านเลยวันนี้ หนูขยะขแยงจังเลยค่ะ พี่ขา”เสียงผู้หญิง

หันไปดูเจ้าของเสียงทั้งคู่ แม่งนั่งอยู่โต๊ะข้างๆพวกผมนั่นแหละ มากันประมาณเกือบ 10 คนได้ พอๆ กับพวกผม

“แล้วตุ๊ดตัวไหนไปนั่งอยู่บนหัวพวกมึงว่ะ อีหน้าปลากะโห้”อีลู่เดือดคนแรกเลย (อีนี่เวลาโมโหน่ากลัวสุด)

“พี่ขา อีตุ๊ดหัวหยิกมันว่าหนู หน้าปลากะโห้อ่ะ หนูไม่ยอมนะ”ยายปลากะโห้

“เฮ้ย อีตุ๊ด มึงด่าเมียกูหรอ” ไอ้ผู้ชายไม่ยอม

“กูจะด่ามึงด้วย ไอ้หน้าปลาจวด” อีลู่

“อีตุ๊ด มึงด่ากูว่าหน้าปลาจวดหรอว่ะเกิดมาเป็นตุ๊ดแล้วยังปากหมาอีกนะ อีตุ๊ด” ไอ้หน้าปลาจวดด่าแบบเน้นๆ ตรงคำว่าตุ๊ด

หันไปดูไอ้แมน แม่งนิ่งแล้ว นิ่งๆแบบนี้แม่งรอจังหวะอยู่แน่นอน

“คำก็ตุ๊ดสองคำก็ตุ๊ด เพื่อนกูไปเอาตูดมึงหรือไงว่ะถึงมาเห่าอยู่ได้” อีเพลงทนไม่ได้ร่วมด้วยอีกคน

“พี่ขา เราอย่าไปยุ่งกับพวกมันเลยนะ มีแต่เสนียดจัญไร”ยายปลากะโห้

“อีสัด พวกกูนั่งแดกอยู่ดีๆ มึงนั่นแหละเสือก” อีรัตน์

“อุ้ย อีอ้วนมึงด่ากูหรอ” ยายปลากะโห้

“อ่าว อีนี่อ้วนแล้วไปขอมึงแดกหรอว่ะ” อีรัตน์

“เออ มึงไม่พอใจ ก็ไปหลังร้าน อีกะโห้ เดี๋ยวจะตบหายทุเรศเลย”อีกวางกระโดดไปร่วมวงด้วยแล้ว

“ไปก็โง่ซิ พวกมึงควายๆ กันทั้งนั้น” ยายปลากะโห้

“นี่รุมด่าเมียกูกันหรอว่ะ” ไอ้หน้าปลาจวด

“แล้วใครว่ะ ที่มาด่าเพื่อนกูก่อน” อีเพลง

“กูทุเรศจนทนไม่ไหมโว้ย อยากจะอ้วก กูก็คิดว่าร้องเพลงให้หญิง

ที่แท้ก็ตุ๊ดง้อตุ๊ด ทุเรศว่ะ เกิดมาทำไมว่ะ”ไอ้หน้าปลาจวดใส่ชุดใหญ่

“แล้วพวกกูออกมาจากรูแม่มึงหรือไงว่ะ มึงถึงเดือดร้อน”อีลู่เดือดมากขึ้นโดนด่าอย่างนั้น

“พวกกูไปทำรูแม่มึงบาน จนพ่อมึงทิ้งไปหรือไง” อีกวาง

“สงสัยจะใช่ว่ะ แม่งเลยเป็นเด็กมีปัญหา” อีรัตน์

“หรือไม่ พ่อมันคงทิ้งแม่มันไปหาตุ๊ด เลยเป็นโรคเกลียดตุ๊ด”อีเพลง

ไอ้หน้าปลาจวดโดนชุดใหญ่กลับไป

“พวกมึงเล่นพ่อแม่กูเลยหรอว่ะ” ไอ้หน้าปลาจวด

“เกิดเป็นตุ๊ดแล้วยัง สถุลอีกนะเนี่ย” ยายปลากะโห้

“ก็คงไม่เท่าพวกมึงหรอก” ไอ้ไปค์

“มึงเสือกอะไรด้วย ไอ้หัวทอง” ไอ้หน้าปลาจวด

“กูก็ไม่อยากเสือกหรอกโว้ย แต่ตุ๊ดที่มึงกำลังด่านั่น แฟนกู”ไอ้ไปค์ มึงเอาโล่ห์ไปเลย

“ตุ๊ดมาอีกตัวแล้ว นี่พวกมึงแก๊งตุ๊ดหรอว่ะ มีปาร์ตี้ตุ๊ดกันหรอว่ะเนี่ย”ไอ้หน้าปลาจวด

ไอ้ไปค์ทำท่าจะใส่แล้ว สงสัยแม่งฉุนขาดแต่ดีที่ปู่หวินห้ามเอาไว้ แกอยู่ใกล้ไอ้ไปค์

“พวกเอ็งมีอะไรก็คุยกันดีๆ นะ ใจเย็นๆ” ปู่หวิน

“ไอ้แก่นี่เป็นใคร ถ้าไม่อยากตายไว ก็ไปนั่งเฉยๆ…โอ้ย”ไอ้หน้าปลาจวด โดนปู่หวินสวนเข้าไปแล้ว

จากหมัดเปิดของปู่หมัดนั้น ทุกอย่างก็ชุลมุนวุ่นวายไปหมด

ไอ้แมนที่รออยู่แล้ว ก็เข้าไปตะลุมบอนพวกแม่งด้วยทันที

ไอ้แบ้ง ไอ้พีช ไอ้โม ไอ้ไปค์ ก็ตามทันที พร้อมๆกับที่พวกของแม่งก็ลุยเข้ามา

สี่สาวชะนีโหดไม่ต้องพูดถึง อีกวาง อีรัตน์ อีเพลงเข้าไปซัดยายปลาจวดกับเพื่อนผู้หญิงของมันเช่นกัน

แต่รู้สึกอีเพลงจะขอสอง ส่วนอีลู่ไมต้องบอกไปซัดกับไอ้ปลาจวดนู่น

“ไอ้เล้ง มึงไปหลบอยู่ไกลๆ นะ เดี๋ยวกูมา”แล้วผมก็จะเข้าไปช่วยไอ้ไปค์ทีโดนรุมอยู่

“ระวังตัวนะลุง เค้าเป็นห่วง” ไอ้เล้งตะโกนบอกผม

“พวกมึงหมาหมู่หรอว่ะ” พูดยังไม่ทันจบผมก็ซัดไอ้คนที่กำลังจะเอาขวดฟาดหัวไอ้ไปค์ล้มฟุบลงไปเลย

ไอ้ไปค์หันมามองผมแบบขอบใจ แต่ทันใดนั้นไม่รู้ใครถีบผมล้มลง

พอหันไปดู เก้าอี้ไม้ของร้านกำลังตรงมาที่หน้าผมผมรีบเบี่ยงตัวหลบ

แต่เอ๊ะ…ทำไมยังไม่โดนฟาดอีก พอหันไปดู

“อย่ามาทำลุงของเค้านะ” ไอ้เล้งเข้ามากอดไอ้นั่นไว้ไม่ให้ฟาดผม

มันก็เลยปล่อยเก้าอี้ลง แล้วเอามือแกะไอ้เล้งให้หลุดจากตัวมัน

แล้วแม่งก็ซัดหมัดใส่ไอ้เล้งจนมันยืนเซ คงมึนมาก

“ไอ้เชี้ยเอ้ย ทำแฟนกูหรอ” ผมลุกขึ้นแล้วง้างหมัดสุดแรงใส่แม่ง

มันฟุบลงไปนอนนิ่งเลย ผมรีบไปดูไอ้เล้งมันที่ยืนมึนอยู่

“เป็นไงบ้างว่ะมึง กูบอกให้ไปหลบไกลๆ ไง ไม่รู้เรื่องหรอว่ะ”

“ก็…ก็…” ไอ้เล้ง

“มึงไม่ต้องพูดอะไรมากแล้ว นั่งรออยู่นี้รู้มั้ย”

หันไปอีกทีเห็นยามคนนึงกำลังห้ามไอ้พีชกับไอ้โมอยู่

“พอได้แล้วน้อง ร้านเล๊ะหมดแล้ว”

“ไอ้สัดพวกนี่มันหาเรื่องก่อนอ่ะพี่” ไอ้พีช

“พี่อย่าห้าม ขอผมเอาแม่งเถอะ”

ไอ้แบ้งก็เข้าไปช่วยไอ้แมนที่พลาดท่า

“ไอ้แมน ระวัง” ไอ้แบ้งกระโดดถีบแม่งกระเด็น

แต่ใครสักคนต่อยเข้าปากไอ้แมนไปแล้ว

“มึงไม่ต้องเลยไอ้แบ้ง อย่ายุ่ง” ไอ้แมน ซัดคืนไปหลายที

“อีนี่มึงต้องโดน ไม่รู้จักห้ามเพื่อนมึงใช่ไหม” อีรัตน์ขึ้นค่อมผู้หญิงสักคนอยู่

“อีอ้วนลุกไป กูหนัก…โอ้ย”

“กูอ้วนแล้วไง หนักหัวมึงหรอ” อีรัตน์

“หนักตัวกูโว้ย”

“โอ้ย” อีรัตน์

ใครไม่รู้ถีบอีรัตน์ทีเผลอเข้าให้

“มึงด่าเพื่อนกูใช่ไหม วิปริตหรอ เอาไป”อีกวางจับยายปลากะโห้กดอยู่บนโต๊ะเหล้า

“สถุล ใช่ไหม เอาไป” อีกวางซัดเต็มที่

แม่ง จิกหัวตบอีกะโห้แบบดุเดือด

“ลุมกูกันหรอ กูไม่กลัวหรอกนะโว้ย” อีเพลงถูกจับขึงอยู่แต่สู้ขาดใจ

แล้วแม่งก็เอาศอกกระทุ้งท้องอีคนที่จับมันไว้

“โอ้ย”

“เอานี่ไปด้วย” อีเพลงจับอีนั่นตีเข่า

“โอ้ย”

“มึงเข้ามา อยากลองดีเข้ามา” มันหันไปท้าอีกคนที่ยืนกล้าๆกลัวอยู่

“พวกมึงมา จะได้รู้ฤทธิ์คนแก่…หวิน ปากหลามรู้จักมั้ย”

ปู่หวินไม่ต้องพูดถึง ถือปากฉลามตะโกนโวยวายดังลั่นไปหมด

แต่ที่เห็นแล้วตกใจก็อีลู่ แม่งนอนอยู่บนตัวไอ้ปลาจวด

แล้วซัดหมัดใส่ไม่ยั้ง

“คนแบบมึง ต้องเจอตุ๊ดแบบกู จะเอาให้กลัวตุ๊ดไปเลย ไอ้สัดเอ้ย”อีลู่ซัดแบบไม่มียั้ง

“พอแล้ว กูกลัวแล้ว กูไม่ตั้งใจ”ไอ้ปลาจวดร้องขอแบบกลัวสุดชีวิต

“แล้วเมื่อกี้มึงปากดีทำไม ตุ๊ดไม่ใช่คน ใช่ไหมว่ะ”

“กูยอมแล้ว โอ้ย…กูขอโทษ…อย่าทำกูเลย” ไอ้ปลาจวด

ผมต้องรีบเข้าไปห้าม เดี๋ยวแม่งตายก่อน

“พอแล้วมึงอีลู่ พอแล้ว เดี๋ยวแม่งตาย”

“อย่ามายุ่ง ไอ้ลุง” อีลู่

“โอ้ย…โอ้้ย…อย่า…” อีลู่สุดหมัดใส่ไม่ยั้ง

ผมเลยไปดึงตัวมันให้ลุกขึ้น

“ไอ้ลุง พูดไม่รู้เรื่องหรือไงว่ะ” อีลู่

คราวนี้แม่งไปกระทืบเลยแบบเต็มตีนเลยเห็นแล้วสงสารไอ้ปลาจวดจริงๆ

“ตุ๊ดอย่างกู มึงจำไว้ ไม่ใช่คนที่มึงจะด่าได้” อีลู่

“พอ…แล้ว…โอ้ย” ไอ้ปลาจวดกลายเป็นปลาตีนไปแล้วตอนนี้

“พอแล้วมึง เดี๋ยวตำรวจก็แห่มาแล้ว ไปเถอะ”

แต่พูดได้แค่นั้นจริงๆ มากันตูมครับ ก็ป้อมแม่งอยู่ใกล้แค่นี้โรงพักก็ไม่กี่กิโล

เรื่องใหญ่แล้วไง คราวนี้

ห้องขัง ณ สถานีตำรวจ

“ถึงข้าแก่แต่ก็ยังมีไฟนะโว้ย ไหนใครอยากจะลองดีกับคนแก่เดี๋ยวออกไป เจอกันข้างหน้าได้” ปู่หวิน

“แล้วไอ้ตัวผู้ตัวไหน อยากจะโดนตุ๊ดต่อยก็ไปเจอข้างหน้าได้เหมือนกัน” อีลู่

“อยู่ดีไม่ว่าดีนะพวกมึง ไม่รู้จักพวกกูซะแล้ว” อีเพลง

“เดี๋ยวถ้าออกไปนะ อีกะโห้ มึงโดนกูรอบสอง” อีกวาง

“แล้วเมื่อกี้ใครเล่นกูทีเผลอว่ะ เดี๋ยวมึงโดนอีกตัว” อีรัตน์

“คุณปู่ครับ น้องๆ ครับ โรงพักนะครับ เงียบๆ หน่อยนะ”พี่ตำรวจทนไม่ไหว

แก๊งชะนีโหดบวกด้วยปู่หวิน ช่างเป็นภัยร้ายที่น่ากลัวจริงๆ

แล้วก็ยังยืนด่าไอ้พวกนั้นไม่ยอมเลิกรา ปล่อยมัน

“เป็นไงบ้างวะ ไอ้พีช” ไอ้โม

“มึงห่วงกูด้วยหรอว่ะ” ไอ้พีช

“อ่าว มึงเพื่อนกูนี่หว่า” ไอ้โม

แอบเห็นแววตาเศร้าๆ ของไอ้พีชกับคำว่าเพื่อนที่ไอ้โมบอกมัน

ด้านไอ้แมนกับไอ้แบ้ง ก็เถียงกันอยู่นั่นแหละ

“ก็กูบอกแล้วไงว่า ไม่ต้องช่วยกู กูจัดการได้” ไอ้แมนบ่น

“ก็กูเห็นมึงพลาดท่านี่หว่า” ไอ้แบ้ง

“ใครพลาดว่ะ คนอย่างกูไม่มีพลาดโว้ย” ไอ้แมน

“ปากดีนะมึงอ่ะ แล้วปากหมาตัวไหนว่ะเลือดออกอยู่นั่นอ่ะ”ไอ้แบ้ง

“มึงเงียบปากไปเลย ปากกูไม่ต้องมายุ่ง” ไอ้แมน

“อ้าว ผ้าเช็ดหน้า เช็ดซะ เห็นแล้วสังเวช”ไอ้แบ้งโยนผ้าเช็ดหน้าให้ไอ้แมน

ไอ้เล้งไม่ต้องพูดถึงนอนหลับไปแล้ว

ก็หนุนตักผมนั่นแหละ โดนต่อยไปที สงสารแม่งจริงๆ เลยคงไม่เคยโดน

เอามือไปลูบหัวมันแบบเอ็นดู จะมาช่วยกูทำไมกูโดนแค่นั้นไม่เจ็บเท่าไหร่หรอก

แต่มึงโดนนี่ดิ กูโคตรเจ็บเลย เฮ้อ

หันไปดูไอ้ไปค์ที่นั่งอยู่ห่างๆ ผม ทำหน้าแบบว่า…

“อยากหนุนตักกูบ้างก็มา”แล้วแม่งก็รีบแบบว่ากลัวกูเปลี่ยนใจอย่างงั้นแหละ

“เป็นไงบ้าง โดนตรงไหนไปบ้างล่ะมึง”

“โดนตรงนี้” ไอ้ไปค์มันชี้ไปที่ใจมัน

“งั้นกูก็คงช่วยอะไรไม่ได้นะ” แล้วแม่งก็หน้าจ๋อยไปเลย

“เอาดีๆ ดิว่ะ เล่นอยู่ได้”

“ตรงนี้” มันชี้ไปแก้มมัน

“ก็ซ่านักนี่หว่า ปกป้องแฟนไม่ใช่หรอ”

“ปกป้องมึงด้วย” ไอ้ไปค์

“เออ ขอบใจแล้วกัน”

“มึงก็อย่าคิดมากล่ะ” ไอ้ไปค์ มันพูดไปนัยยะเหมือนรู้ว่าผมคิดอะไรอยู่อย่างนั้นแหละ

ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความรักที่เกิดขึ้นในใจนั้นมันเป็นแบบไหน

ผมเป็นตุ๊ด เป็นกะเทย เป็นเกย์ ผิดเพศไปแล้วหรอ

ไม่รู้จริงๆ ว่าความสัมพันธ์ของผมกับไอ้เล้งมันจัดอยู่ในรูปแบบไหน

มันเกินกว่าเพื่อน มันไม่ใช่แบบคนรัก ไม่ได้จะเป็นสามีภรรยากันไม่รู้จะอธิบายยังไงจริงๆ

แล้วทำไมมันต้องมีรูปแบบด้วยหรอ ไอ้ความรักเนี่ยต้องจัดประเภทด้วยหรอ ไม่เข้าใจ

“อ่าว มีคนมาประกันตัวแล้ว” พี่ตำรวจ

“อะไรกันค่ะ พี่ตำรวจสุดหล่อ” อีลู่

แล้วสิ่งสุดท้ายที่มันควรจะทำบนโลกก็เกิดขึ้น

“กักขังฉันเถิด กักขังไป ขังตัวอย่าขังหัวใจดีกว่า…”อีลู่ร้องเพลงแซวพี่ตำรวจจนเขาอายม้วนเลย

กูละเชื่อมึงจริงๆ เลย ขนาดนี้ก็ยังไม่เข็ดเลย มึงนี่นะ

“พี่ครับ ถ้างั้นช่วยขังตัวอีนี่ไว้หน่อยนะครับเดี่ยวหัวใจมันพวกผมเอากลับไปเอง” ไอ้แมน

“ไอ้แมน มึงจะเอาหัวใจกูไปได้ไง ใจกูไปอยู่กับแฟนกูแล้วโน่นไง” อีลู่หันไปทางสไปค์

เป็นไงไปเล่นกับมันดีนัก เป็นแฟนมันแล้วไง มึงไอ้ไปค์ โชคดีนะกูไปก่อน

แม่ไอ้เล้งครับมาประกันตัวพวกเรา

“หนูว่าแล้ว ทุกทีซิค่ะ คุณพ่อ เมาทีไรมีเรื่องทุกทีทีหลังไม่ให้ออกมาแล้ว” แม่ไอ้เล้ง

“ก็ไอ้พวกนั้น มันมาหาเรื่องหลานๆ ข้าก่อนทำไมล่ะรุ่นใหญ่ก็ต้องปกป้องรุ่นเล็กเป็นธรรมดาซิว่ะ” ปู่หวิน

เอาโล่ห์ปู่ยอดเยี่ยมไปเลยนะปู่

ใจจริงๆ เลยนะปู่มึงไอ้เล้ง

“หรือเอ็งจะปล่อยให้ว่าที่ลูกเขยโดนตีหัวเบะมั้ยล่ะ”ปู่หวินพูดแบบนั้น แม่ไอ้เล้งก็ได้แต่ขำๆ

“แล้วนี่เป็นไงกันบ้างจ๊ะลูกๆ โฮ่ตายแล้ว เยินกันเชียวนะเนี่ยเจ้าเล้งด้วยหรอเนี่ย” แม่ไอ้เล้ง

“ผมขอโทษนะครับ ผมดูแลลูกแม่ไม่ดี…”

“โธ่ ช่างมันเหอะ ยิ่งเละ ยิ่งเยอะประสบการณ์” แม่ไอ้เล้งเอาโฆษณามาเปลี่ยนคำเป็นของตัวเองได้อย่างยอดเยี่ยม

“ไป กลับกันได้แล้ว ดึกมากแล้วเจ้าเล้งก็ไปกับไอ้ลุงมันนั่นแหละ

ข้าขี้เกียจฟังเอ็งบ่นคิดถึงมัน ฟังมาหลายคืนแล้วขอโล่งหูบ้าง” ปู่หวิน

“คุณปู่อ่ะ เดี๋ยวลุงมันก็ได้ใจพอดี” ไอ้เล้ง

“แม่ว่า ลูกเขยแม่ได้ไปต้องนานแล้วนะ” แม่ไอ้เล้ง

“คุณแม่อ่ะ” ไอ้เล้ง

ครอบครัวนี้จริงๆ เลย เชื่อเขาเลย

แม่ไอ้เล้งเอารถที่บ้านมาสองคันครับ

ขับไปส่งพวกผมที่ร้านเหล้า เพราะรถจอดกันไว้ที่นั่น

พวกเราก็กลับไปบ้านฟูลเฮ้าส์กัน ไปกันหมดนั่นแหละครับ

“เฮ้ย ไอ้แมนอย่าลืมแวะปล้นเบียร์ด้วย” อีลู่

นี่มึงจะแดกอีกหรอเนี่ย อีสาดดด

คืนนี้จะได้นอนกันมั้ยเนี่ย

 .................................................................................

คอมเม้นท์กันได้นะครับ