Alien in Love นิยายเกย์

[Fiction] Alien in Love : Romeo & Romeo (ผู้หญิงที่กูคุยเอ็มทุกวันนี่มึงหรอ  ไอ้สาดดดดด)
Chapter 33 Romeo Remix (บทอะไรของมึงเนี่ย ยำซะเละไปหมดเลย)
โดย จีรัง ยั่งยืน
 

ไอ้สาดดดดดดดด มานอนกอดกูได้ไงเนี่ย
แล้วก็เขี่ยให้มันไปไกลๆ
เผลอไม่ได้เลย ชอบหาเศษหาเลยกับกูตลอด
เดี๋ยวกูก็จับทำเมียซะหรอก 555

วันนี้ตื่นก่อนที่มันจะปลุก ไม่ได้เลย
ช่วงนี้ตื่นแบบผิดผีตลอด
จริงๆ แล้วก็เป็นวันหยุด เพราะไม่มีเรียน
แต่โดนอีลู่บังคับให้เข้าไปฟูลเฮ้าส์ ไปซ้อมละครเวที
เห็นว่าวันนี้ ไอ้ไปค์จะเอาบทมาให้ (ชิ หมั่นไส้ เขียนเสร็จเร็วแท้)

ไปอาบน้ำดีกว่า เดี๋ยวไอ้เล้งตื่นแล้วจะขออาบด้วยอีก
สิบโมงแล้ว ถ้าอาบด้วยกันมีหวัง อีลู่คงมาจิกถึงห้องแน่
พระเอกนางเอกมัวแต่เล่นนอกบทกันอยู่
อาบอยู่ซักพักก็…

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ว่าแล้วไง ปล่อยให้มันเคาะไป

“ขออาบน้ำด้วยคนฉิ ลุง” ไอ้เล้ง

“…………………….” ไม่ให้โว้ย

“นะๆๆ ประหยัดน้ำ โลกกำลังร้อน” ไอ้เล้ง

“……………………” บ้านมึงซิ ไอ้บ้า มึงเข้ามา กูนี่แหละจะร้อน

“อาบด้วยอ่ะ เค้าจะอาบด้วย แง่ๆๆๆ” ไอ้เล้ง เริ่มใช้แผนกระจองงองแงแทน

“อ่ะ จะอาบก็อาบ กูอาบเสร็จแล้ว”

ก็จะเดินออกจากห้องน้ำ แต่มันรีบเขยิบมาขวาง
จะออกอีกทาง มันก็กระดึ๊บมาขวางอีก

“อะไรของมึง”

“อาบแล้วก็อาบอีกก็ได้” ไอ้เล้ง

“เดี๋ยวโลกร้อนนะโว้ย”

“ก็เค้าไม่อยากอาบคนเดียวอ่ะ อาบเป็นเพื่อนหน่อยดิ” ไอ้เล้ง ไม่พูดเปล่าดึงผ้าเช็ดตัวผมออกทันที

“เฮ้ย อย่า…” เรียบร้อย ล้อนจ้อนแล้ว

“จะอาบไม่อาบ” คราวนี้ยิ่งแล้วใหญ่ เอื้อมมือมาตะปบลุงน้อยพร้อมไข่อีกสองใบเอาไว้แล้วก็บีบซะ

“ไอ้สัด โอ้ยๆ ปล่อยนะ”

“อาบมั้ย” ไอ้เล้งบีบแรงขึ้นอีก

“โอ้ยๆ อาบๆ อาบแล้ว”

“ยอมอาบดีๆ ก็ไม่ต้องเจ็บตัวแล้ว ลุงนี่ ต้องให้ออกแรงอยู่เรื่อยเลย” ไอ้เล้งบ่น

โฮ่ มึงไปฝึกวิทยายุทธมาจากไหนว่ะเนี่ย
แหม เดี๋ยวนี้ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยแรงนะมึง

“ถูหลังให้ด้วย ตรงนี้ด้วย ตรงนั้น ตรงนู้น.. บลาๆๆๆ” ไอ้เล้ง

“ไม่ต้องพูดมาก เดี๋ยวไม่อาบให้เลย”

“ลุง” ไอ้เล้ง

“อะไรของมึงอีกล่ะ” พูดไปก็เอาน้ำล้างตัวมันไปด้วย

“ลุง” ไอ้เล้ง

“มีอะไรมึงก็พูดมาดิว่ะ เรียกอยู่ได้”

“เค้าอยากอ่ะ” ไอ้เล้ง

“อยากอะไรของมึง…อื้อ”

มึงเริ่มอีกแล้วนะ
มันจูบผมแบบไม่ทันให้ตั้งตัว รับรู้ได้ถึงความอยากของมัน แบบที่มันพูด
มึงไปอยากมาจากไหนวะ
พอเริ่มตั้งสติได้ ผมก็จูบตอบมันแบบไม่ยอมแพ้
รับรู้ได้ถึงกลิ่นยาสีฟันอ่อนๆ ที่มันเพิ่งแปรงเสร็จไป
แล้วมันก็เอามือมาจับลุงน้อยที่แข็งตัวพอประมาณ
มันจับชักเข้าชักออกสักพัก ก็แข็งปั๋งพร้อมสู้ศึก

“ไปที่โซฟาเหอะ”

“อื้อ” ไอ้เล้งมาอย่างว่าง่าย

ผมจับหันมันนั่งที่โซฟา แล้วก็จับของมันรูดเข้ารูดออก

“เสียวจัง”

ขี้เกียจให้มันพูดมาก ผมก็เลยโน้มตัวไปจูบมัน
แล้วก็ไม่ลืมที่จะเอา อาวุธของเราสองคนฟาดฟันกัน
จูบกันไป ฟาดฟันกันไปแบบนี้ มันช่างเร้าอารมณ์เหลือเกิน

“เค้าไม่ไหวแล้วอ่ะ ทำเถอะ”

ผมเลยเปลี่ยนมาไซ้ซอกคอมันแทน
ส่วนมือก็จับของมันชักไปด้วย
แต่เกิดนึกอยากสนุกขึ้นมาเลย…

“รอแป๊บนะมึง”

แล้วก็วิ่งไปหยิบครีมในห้องนอนมา

“เอามาทำอะไรหรอ” ไอ้เล้ง

“เดี๋ยวมึงก็รู้”

แล้วผมก็บีบครีม เป็นครีมจอนห์นสัน ใส่มือผม กลิ่นหอมมาก
แล้วก็เอาไปละเลงกับเล้งน้อยจนได้ที่
แล้วก็เริ่มชักให้มันใหม่ แต่คราวนี้ชักแบบสุดๆ ไปเลย
พยายามรูดให้โดนหัวมันบ่อย ๆ
เวลาลื่นๆ แบบนี้ รูดแล้วมันส์มือมาก
ส่วนคนโดนก็…

“ลุงอ่ะ เสียวมากเลย โอ้ย โอะ โอ้ย เสีย…ว”

ผมบีบละเลงครีมเพิ่มอีก
แล้วก็ชักต่อแต่เพิ่มความเร็วขึ้นอีก
พอเริ่มรู้สึกว่ามันเริ่มเกร็งตัว
ผมก็เร่งความเร็วแบบไม่ยั้ง

“โอ้ย ลุงอ่ะ โอ้ยๆๆ…จะออกแล้ว”

ไอ้เล้งพูดไม่ทันจบก็พุ่งปี๊ดออกมาอย่างแรง
คงเสียวมาก สงสัยไม่เคยโดนแบบเต็มสตรีม
เฮ้อ เลอะเทอะไปหมดเลย ก็เช็ดกันไป

“ทำให้บ้างดิ”

“นั่งฉิ” ไอ้เล้ง

ผมรีบนั่งลงที่โซฟาอย่างโดยดี
ไอ้เล้งก็นั่งคุกเข่ากับพื้นตรงกับไอ้นั่น

“มึงจะทำอะไรวะ ซี้ดดด...”

มันเอาลิ้นมาเลียที่ลุงน้อยหนึ่งที
ลิ้นนิ่มๆ ลื่นๆ ทำเอาเสียวป๊าบไปทั้งตัว
พอรู้ว่าจะโดนอะไร อารมณ์มันก็พุ่งพล่านแบบหยุดไม่ได้
ไม่คิดว่ามันจะทำเป็น

“โอ้ย ไอ้สัด โอ้ย ซี้ด ไอ้เล้ง เสียวโคตรเลย”

ไอ้เล้งครอบปากใส่ลุงน้อย แล้วก็รูดขึ้นลง
เสียวมาก จนเอามือไปจับหัวมันไว้
ทำไมมันทำคล่องจังวะ

“มึงไปหัดมาจากไหนเนี่ย โอ้ย ซี้ด…”

มันไม่ตอบแต่กลับเอาลิ้นมานัวเนียกับหัวลุงน้อยไปมา
เหมือนจะบอกว่าอย่าพูดมากนัก
แล้วมันก็รูดปากขึ้นลงไม่ยั้ง
อารมณ์ตอนนี้ไม่ต้องพูดมากแล้วครับ
มันกระเจิดกระเจิงไปไหนต่อไหนแล้วไม่รู้

“มึงเก่งจังวะ กูใกล้แล้วนะ ไอ้เล้ง”

ไอ้เล้งได้ยินอย่างนั้นก็เร่งสปีดใหญ่เลย
ยิ่งมองเห็นหน้ามันที่รูดปากขึ้นลงกับของผม
ก็ยิ่งทนไม่ไหว เห็นแล้วได้อารมณ์สุดไปเลย
แล้ววาระสุดท้ายก็มาถึง
ผมรับผลักหัวมันออก แล้วก็เอื้อมมือจะไปชักต่อ
แต่ไม่ทันไอ้เล้งที่เหมือนรู้งาน

“โอ้ย กูออกแล้ว โอ้ย ไอ้เล้ง มึง”

น้ำพุ่งแรงมาก กระเด็นไปโดนหน้าแม่งนิดนึงด้วย

“อุ้ย” ไอ้เล้ง

เสียวมากจริงๆ นานแล้วที่ไม่ได้โดนแบบนี้
กับมึงแค่ชักให้ กูก็เสียวจนจะดิ้นพล่านแล้ว
นี่แม่งดัน…ให้ จะเอากูให้ดิ้นตายคาลิ้นมึงเลยใช่ไหม
ลืม เมื่อกี้ฝากรักใส่มันไว้นี่หว่า

“ขอโทษทีนะโว้ย”

“ผลักออกทำไมหรอ” ไอ้เล้ง

ขี้เกียจตอบมัน
ผมเอื้อมไปหยิบกระดาษทิชชูมา
แล้วค่อยๆ เช็ดน้ำของผมที่เลอะหน้ามัน

“กูถามจริงๆ นะโว้ย ไปหัดมาจากไหนว่ะ”

ไอ้เล้งไม่ตอบเอาแต่แหย่ลุงน้อยที่อ่อนตัวอยู่
ผมเลยเอื้อมมือไปตีมือมัน

“อย่าเล่นดิวะ บอกกูมา ไปหัดมาจากไหน”

“อยากรู้จริงหรอ”

“อย่าลีลา บอกกูมา”

“เค้าบอกก็ได้ ก็ลูลู่สอนอ่ะ”

“อีตัวแสบ”

“มันสอนมึงยังไง บอกมาดิ”

“ก็ให้หัดกับไอติมอ่ะ” ไอ้เล้ง

อีสาดผนวกทุกสิ่งทุกอย่างเข้ามารวมกันได้ยอดเยี่ยมเลยนะมึง

“ลูลู่บอกว่าทำแบบนี้แล้วลุงจะชอบอ่ะ แล้วชอบป่าวละ” ไอ้เล้งมองแบบคาดคั้นเอาคำตอบ

“เฮ้ย รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวพวกมันรอ”

บ้าหรอวะ กูก็อายเป็นนะโว้ย
ถ้าถามตอนมีอารมณ์ ก็จะตอบอยู่หรอก


บ้านฟูลเฮ้าส์


ไปถึงก็แบบว่า ซุมหัวกันอยู่พอดีเลย
ครบหน้าครบตา และก็ครบทุกตัว
รวมถึงไอ้ไปค์ด้วย

“ฮู้ๆๆๆๆๆๆๆ ทำอะไรกันหรอ น่าตื่นเต้นจัง” ไอ้เล้งพูดเสร็จก็แทรกตัวเข้าไปดู

“บทละครเวทีเสร็จแล้วจ้า พ่อนางเอก” อีลู่

“หรอๆ ดีๆ เย้” ไอ้เล้ง ดีใจมากไปแล้วมึง

“ว่าแต่มึงสองตัวกว่าจะเสด็จกันมาได้ ทำอะไรกันอยู่เนี่ย ช้าจังวะ” ไอ้แมน

“แล้วไม่โทรไปปลุกกูล่ะ”

“พวกกูโทรไป เดี๋ยวจะเป็นการขัดจังหวะมึงเปล่าๆ นะซิ” อีรัตน์

“ขัดจังหวะการนอนหรอว่ะมึง” อีเพลง

“ขัดจังหวะ ขัดจรวดนะซิโว้ย” อีรัตน์

“ขัดจรวดคืออะไรหรอลุง” ไอ้เล้ง

“พวกมันก็พูดไปเรื่อยเปื่อย มึงไม่ต้องไปสนใจมันหรอก”

“อีเล้ง ถ้ามึงอยากรู้ มึงก็ต้องไว้ถามมันเวลาอยู่กันสองคน” อีรัตน์

“ไอ้ลุงมันแชมป์ขัดจรวดเลยนะโว้ย มึงได้ครูดีแล้วเชื่อกู” ไอ้แมน

“เออๆ พอได้แล้วพวกมึง คุยเรื่องละครเวทีได้แล้ว” อีลู่

ทำเป็นแบ๊วนะมึงไอ้เล้ง เดี๋ยวกับไปห้องก่อนเถอะมึง
แล้วก็เริ่มคุยกันเรื่องละครเวทีกัน

“ที่รักขา เล่าเลยค่ะ เรื่องมันเป็นยังไง” อีลู่หันไปพูดกับไอ้ไปค์

“ขี้ตู่” ไอ้เล้งพูดขึ้นมาแบบลอยๆ

“อีเล้ง มึงว่ากูหรอ” อีลู่

“ก็ลูลู่ขี้ตู่จริงๆ อ่ะ แย่งสไปค์ของเค้าไป คนขี้ตู่” ไอ้เล้ง

“โอ๋ๆ อย่าน้อยใจไปเลยนะ มึงก็มีกูอยู่ทั้งคนนี่ไง” แล้วก็ดึงมาเข้ามากอดไว้ แบบฮาๆ กันไป

“เค้า โป้งสไปค์แล้ว” ไอ้เล้งชูนิ้วโป้งให้ไอ้ไปค์

“อะไรล่ะ สไปค์ก็ยังรักเล้งเหมือนเดิมนั่นแหละ อย่างอนนะ ดีกัน” ไอ้ไปค์ชูนิ้วก้อยให้ไอ้เล้ง

“จริงนะ แล้วรักใครมากกว่ากันล่ะ” ไอ้เล้งไม่เลิก

“ก็รักเท่ากันนั่นแหละ” ไอ้ไปค์ ผู้น่าสงสาร

“อะไรกันอ่ะที่รัก วันนั้นยังบอกว่ารักลูลู่มากกว่าเลย” อีลู่พูดจบก็ยี่ปากใส่ไอ้เล้ง

“เค้าไม่เชื่อคนขี้ตู่หรอก” ไอ้เล้ง

“ไม่เชื่อก็ถามสไปค์ดูซิ”

“จริงหรอ สไปค์” ไอ้เล้ง

“สไปค์บอกไปซิ บอกเลย” อีลู่ยั่วไม่เลิกเช่นกัน

ไอ้ไปค์ก็อึกอัก ไม่กล้าตอบ

“โอ้ย คนที่มันรักมากที่สุด กูนี่ ไม่ใช่มึงสองตัวหรอก เลิกเถียงกันได้แล้ว” เอาแล้วพูดอะไรออกไป

“จริงอ่ะ สไปค์” ไอ้เล้ง

“เออๆ เรารักลุงที่สุดเลย แฮะๆๆๆ” ไอ้ไปค์หันมามองหน้าผมแป๊บนึง

“อุ้ย รักคนเดียวกับเค้าเลย ไม่เคยรู้เลยนะเนี่ย” ไอ้เล้ง (พูดตรงไปแล้ว ไอ้บ้า)

“แล้วให้รักป่ะล่ะ” ไอ้ไปค์

“ถ้าเป็นลุง เค้ายอมให้ก็ได้ ดีกว่าเป็นคนขี้ตู่” ไอ้เล้งหันไปแลบลิ้นให้อีลู่

“อีเล้ง มึงไม่ต้องมาปรึกษากูเรื่องไอ้ลุงเลยนะ แล้วก็เคล็ดวิชากูก็ไม่บอกมึงแล้ว” อีลู่

“อุ้ย จริงด้วย เค้าลืมไปเลยนะเนี่ย” ไอ้เล้ง

“ก็ใช่ซิ ได้ดีแล้วก็ถีบหัวกูส่งเลยนะ” อีลู่

“เค้าไปถีบหัวลูลู่ตอนไหนหรอ เปล่าซะหน่อย” ไอ้เล้ง

“กูไม่ได้หมายความว่ายังงั้น” อีลู่

“แล้วยังไงหรอ” ไอ้เล้ง

“โอ้ย กูจะบ้าตาย คุยกับมึงเนี่ย เอาเป็นว่ามึงลืมเรื่องที่ตกลงกับกูแล้วหรอ” อีลู่

“สไปค์อ่ะ รักลูลู่มากกว่าก็ได้ เค้าไม่ว่าแล้วล่ะ ไม่ต้องมารักลุงของเค้าหรอก เค้าไม่ให้แล้ว” ไอ้เล้ง

“เออๆ เข้าเรื่องได้แล้ว วุ่นวายจริงเลย เรื่องรักๆ ใคร่ๆ ของพวกมึงเนี่ย” อีรัตน์

แหมที่แท้ก็มีผลประโยชน์ทับซ้อนกันอยู่นี่เองนะมึงสองตัวเนี่ย
อีเล้งก็ใช้อีลู่ หวังพิชิตใจกู
อีลู่ก็ใช้อีเล้งเป็นสะพานไปหาไอ้ไปค์ ร้ายกาจมากมึงสองตัว

“ก็มึงสองคน อีลุง มึงก็เป็นโรมิโอ ส่วน อีเล้ง มึงก็เป็นอีจูเลียต”อีลู่

“เอออันนั้นพวกกูรู้แล้ว เข้าเรื่องเลยดิ” ไอ้โม

“ฉากแรก มึง ไอ้ลุง มึงต้องไปงานเลี้ยงที่บ้านไอ้เล้งจัดขึ้น แต่มึงไม่มีชุดราตรีใส่” ไอ้ไปค์

“ทำไมกูต้องใส่ชุดราตรีด้วยว่ะ กูน่าจะใส่ทักซิโด้ไม่ใช่หรอวะ”

“มึงนี่โง่มากเลย ก็บ้านไอ้โรมิโอ มันไม่ถูกกับบ้านอีจูเลียต มึงเลยต้องปลอมตัวเป็นผู้หญิงเข้าไปในงาน” อีรัตน์

“เฮ้ย ไอ้ลุงมึงต้องแต่งหญิงด้วยหว่ะ งานนี้” ไอ้แมน

“เดี๋ยว พวกกูต้องไปรีบไปซื้อเมมกล้องมาเพิ่มแล้วซิวะ” ไอ้แบ้ง

“เฮ้ย จริงๆ มันเป็นปาร์ตี้ใส่หน้ากากไม่ใช่หรอวะ”

“ถ้าทำเหมือนของเดิมจะทำ ทำไมวะ” อีเพลง

“เฮ้ย มันภาคพิสดารไง มึงลืมหรอ” ไอ้พีช

“เออๆ กูไม่มีชุดแต่งหญิงแล้วไงต่อ”

“เพื่อนสาวแสนสวยก็เลยมาเย็บให้ไง”ไอ้ไปค์

“ใครว่ะเพื่อนสาวกู”

“ไอ้พีช ก็คือเพื่อนสาวมึง เพื่อนสาวแบบกูนะ อย่าเข้าใจผิด แต่งหญิงด้วยนะจ๊ะ พีชชี่” อีลู่

“เฮ้ย อะไรวะ ไม่เห็นบอกกันก่อนเลย” ไอ้พีช

“หรือมึงจะเป็นอีจูเลียตก็ได้ไม่มีใครว่า” อีลู่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ก็ได้” ไอ้พีช

“แต่ว่าพ่อเลี้ยงใจโหดกับพี่เลี้ยงใจร้ายก็มาทำลายชุด” ไอ้ไปค์

“ใครวะ พี่กับพ่อกู”

“ไอ้แมนเป็นพ่อ ไอ้แบ้งเป็นพี่” อีลู่

“ไม่มีแต่งหญิงนะโว้ย” ไอ้แมน

“เออ ไม่มีหรอก หรือมึงอยาก” อีลู่

“อะไรเนี่ย ไอ้แมนมันไปเช่าชุดสวยๆ เอาไว้แล้วนะ โฮ่ อดใช้เลยมึง” ไอ้แบ้ง

“พ่อ มึงซิไอ้แบ้ง” ไอ้แมน

“แต่นางฟ้าใจดีก็โผล่มาช่วย แต่มีข้อแม้ว่าต้องกลับมาก่อนเที่ยงคืน” ไอ้ไปค์

“นี่มันซินเดอเรล่านี่หว่า”

“มึงก็ฟังให้จบก่อนซิ อีห่า” อีรัตน์

“แล้วใครเป็นนางฟ้าใจดีหรอ” ไอ้เล้ง

“กูเป็น” สี่สาวพูดพร้อมกัน พร้อมกับรังสีอำมหิตที่แพร่กระจายไปโดยรอบบริเวณ

“สงสัยยังเลือกไม่ได้หว่ะ ข้ามไปฉากสองแล้วกัน ที่งานเลี้ยงเต้นรำ มึงก็เจออีจูเลียต แล้วก็เกิดปิ๊งเข้า” ไอ้ไปค์

“ส่วนอีพิชชี่ ก็ไปปิ๊งกับน้องชายอีจูเลียต ซึ่งก็คือโมโม่นั่นเอง” อีลู่

“แล้วก็มีแม่เลี้ยงใจร้ายด้วยนะ แต่ไม่มีใครยอมเล่น” ไอ้ไปค์

อีสาด มัวแต่แย่งบทนางฟ้ากันนี่เอง

“ลุงปิ๊งเค้าแล้วยังไงต่อหรอ” ไอ้เล้ง

“มึงก็ไม่ต้องแรดมาก มึงไม่รู้ว่าเขาเป็นผู้ชาย เขาแต่งเป็นผู้หญิงมา อย่าลืม” อีลู่

“แต่มึงอ่ะลืมตัว มึงก็เลยไปขอเขาเต้นรำ” ไอ้ไปค์บอกผม

“แล้วอีจูเลียต ก็ไม่ต้องกระดี๊กระด๊าให่มันมากนักละ ต้องตกใจผู้หญิงมาขอเต้นรำ เข้าใจมั้ย อีเล้ง” อีลู่

“เล่นยากจัง” ไอ้เล้ง

“ยากตรงไหน ไม่เห็นจะยากเลย ตกใจอ่ะ แบบนี้” อีลู่ก็ตกใจให้มันดู

“แหม ก็ถ้าลุงมาขอเค้าเต้นรำนะ เค้าก็ต้องรีบเลยนะฉิ” ไอ้เล้ง

“จ้า เก็บความรู้สึกไม่เป็นเลยนะ” อีลู่

“แล้วไงต่อเล่ามาดิ”

“แหมอยากรู้เชียวนะมึง ไว้ไปอ่านเอาเอง กูขี้เกียจเล่าเยอะ เอาเป็นว่า พอใกล้เที่ยงคืนมึงก็ต้องรีบกลับ” อีลู่

“แล้วกูก็ลืมรองเท้าแก้วไว้”

“แล้วเล้งก็มาตามหาเจ้าของรองเท้าคู่นั้น” ไอ้ไปค์

“แต่มึงก็ไม่กล้าแสดงตัว เพราะว่าสองตระกูลไม่ชอบขี้หน้ากัน” อีลู่

“พอตกดึกมึงก็ย่องไปลักหลับอีจูเลียตที่บ้าน” ไอ้แมน

“แล้วอีจูเลียตก็ท้องแบบไม่รู้ตัว” อีรัตน์

“บ้านมึงซิ ตกดึกมึงก็ไปพลอดรักกับอีจูเลียต แล้วต่อมาก็แอบแต่งงานกันลับๆ” อีลู่

“แต่แล้วไอ้โมที่เป็นน้องชายจูเลียต รู้ความจริงว่าพีชเป็นกระเทยก็พลั้งมือฆ่า มึงไปเห็นเข้า” ไอ้ไปค์

“มึงก็เลยจับไอ้โมเย็ดตูดเป็นการแก้แค้น” ไอ้แมน

“เดี๋ยวกูนี่แหละจะสะบึ้มตูดมึงไอ้แมน มึงก็เลยฆ่าไอ้โมตาย” อีลู่

“สองตระกูลรู้เรื่องเข้า ก็ทะเลาะกันใหญ่ ส่วนมึงก็ถูกเนรเทศออกจากเมือง” ไอ้ไปค์

“อีจูเลียตก็กินไม่ได้นอนไม่หลับ ว้าวุ่นเดินพล่านไปทั่วบ้าน แล้วก็ไปเจอกับเครื่องปั่นฝ้าย” อีลู่

“มึงอย่าบอกนะว่า…”

“นั่นแหละ เล้งก็กลายเป็นเจ้าหญิงนินทรา รอเจ้าชายมาจุมพิตให้ตื่น” ไอ้ไปค์

“จบยังไงเดี๋ยวมึงเอาบทไปอ่านแล้วกัน ไปแดกข้าวได้แล้ว กูหิว” อีลู่

“เดี๋ยวก่อนดิวะ แล้วชื่อเรื่องอะ”

“ฟังดีๆ นะจ๊ะ…ลุงมิโอ แอนด์ จูเล้ง” อีลูู่

ไอ้สาดดดดดดดดดดด กลัวเค้าไม่รู้กันหรือไงว่ากูเล่น
ลุงมิโอ แอนด์ จูเล้ง คิดได้นะมึงเนี่ย โฮ่ อะไรเนี่ย
แล้วนี่มันก็โรมิโอ ภาคพิสดารจริงๆ เลย
เปิดเรื่องแบบซินเดอเรล่า ดำเนินเรื่องแบบโรมิโอแอนด์จูเลียต จบเรื่องแบบเจ้าหญิงนิททรา
บทอะไรของมึงเนี่ย ยำซะเละไปหมดเลย